Το Βυζάντιο υπήρξε μία από τις πρώτες αποικίες των αρχαίων Ελλήνων στην περιοχή του Ελλησπόντου. Ιδρύθηκε από Μεγαρείς, πιθανότατα το 658 π.Χ., και το όνομα της πόλης οφείλεται στον Βύζαντα, ηγέτη των Μεγαρέων. Η πόλη διέθετε εξαιρετική θέση, που την κατέστησε επίκεντρο συγκρούσεων για τον έλεγχο των Στενών. Καταστράφηκε από τον στρατό του Ξέρξη, κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του εναντίον της Ελλάδας, όμως, με τη βοήθεια του Σπαρτιάτη στρατηγού Παυσανία, οι κάτοικοι επανεγκαταστάθηκαν στις εστίες τους.
Το 340 π.Χ., οι κάτοικοι του Βυζαντίου παραχώρησαν στους Αθηναίους που είχαν πάντοτε επαφές και βλέψεις προς το Βυζάντιο, το δικαίωμα του πολίτη, εγκαθιστώντας με αυτόν τον τρόπο ένα είδος ισοπολιτείας. Τελικά, την πόλη κατέλαβε ο Φίλιππος ο Β΄. Άλλη μία καταστροφή υπέστη η πόλη το 196 μ.Χ. από το Ρωμαίο αυτοκράτορα Σεπτίμιο Σεβήρο. Ο Μέγας Κωνσταντίνος επέλεξε την πόλη του Βυζαντίου για να χτίσει τη νέα πρωτεύουσα του Ρωμαϊκού κράτους και έτσι, στις 11 Μαϊου του 330 μ.Χ., ιδρύθηκε η Κωνσταντινούπολη.
Στο Βυζάντιο διεξάγονταν λαμπαδηδρομίες, σύμφωνα με επιγραφές που έχουν βρεθεί σε αρχαιολογικές ανασκαφές. Ακόμη εκεί διασώζεται η πληροφορία πως στην εορτή των Βοσπορίων, που διεξαγόταν από τον 3ο αι. π.Χ., υπήρχε ο θεσμός της λαμπαδαρχίας.
|
 |
|
