|
Ο κυριότερος εργολάβος στα Χανιά στα τέλη της τουρκικής κατοχής και μέχρι το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Από μικρή ηλικία πήγε στη Χαλέπα, όπου μαθήτευσε ως ξυλουργός και άρχισε να αναλαμβάνει εργολαβικά διάφορες σχετικές εργασίες. Εκεί γνώρισε τη δεύτερη κόρη του Ανδρέα Τσουχλαράκη, Ευαγγελία, την οποία νυμφεύθηκε το 1895 και απέκτησε μαζί της έξι παιδιά. Οι εργασίες του, όσο περνούσε ο καιρός, επεκτείνονταν στα δημόσια έργα και σταδιακά περιορίσθηκαν μόνο στα οικοδομικά έργα. Η Διεύθυνση Δημοσίων Έργων των Χανίων τον τίμησε και με πρότασή της του δόθηκε δίπλωμα τετάρτης τάξεως, που απονεμόταν σε διπλωματούχους μηχανικούς. Τα έργα του, τα σημαντικότερα κτίσματα της πόλης, ιδιωτικά και δημόσια, διακρίνονται για την επιμελημένη κατασκευή τους. Σε αυτά συγκαταλέγονται το Τελωνείο, το Ωδείο, το Γυμναστήριο, η οικία του Βενιζέλου, δρόμοι, καθώς και οι πρώτες εργασίες στο λιμάνι της Σούδας. Πολέμησε στον πόλεμο του 1897 μαζί με τον Ελευθέριο Βενιζέλο, με τον οποίο συνδέθηκε και πνευματικά ως κουμπάρος. Έλαβε ενεργά μέρος στο κίνημα της Εθνικής Άμυνας το 1916, όπως και στους απελευθερωτικούς αγώνες του 1912-1913 ως αντάρτης. Πέθανε από βρογχοπνευμονία.
|
 |
|
