Αδελφοί ιερομόναχοι, ιδρυτές της μονής Βαρλαάμ στα Μετέωρα. Κατάγονταν από παλαιά και επιφανή οικογένεια των Ιωαννίνων με μεγάλη χρηματική και κτηματική περιουσία, της οποίας τα μέλη -οι γονείς και οι τρεις αδελφές τους- ήταν επίσης μοναχοί. Το 1495, σε πολύ νεαρή ηλικία, ο Νεκτάριος και ο Θεοφάνης έλαβαν το μοναχικό τους σχήμα από το γέροντά τους Σάββα, κοντά στον οποίο παρέμειναν, στο νησί των Ιωαννίνων, μέχρι το θάνατό του, το 1505. Το ίδιο έτος εγκαταστάθηκαν στο Άγιον Όρος, ως μοναχοί της μονής Διονυσίου. Λίγα χρόνια αργότερα, επέστρεψαν στο νησί των Ιωαννίνων, όπου το 1506/7 ανήγειραν τη μονή Προδρόμου και κοντά σε αυτή μοναστικό ησυχαστήριο για τους γονείς και τις αδελφές τους. Συνεχείς επεμβάσεις, όμως, της εκκλησιαστικής και πολιτικής εξουσίας τούς ανάγκασαν να εγκαταλείψουν οριστικά τα Ιωάννινα και να καταλήξουν στους βράχους των Μετεώρων, το 1510/1. Αρχικά τους παραχωρήθηκε ο στύλος του Προδρόμου, όπου παρέμειναν για μια επταετία, και το 1517/8 εγκαταστάθηκαν οριστικά στο βράχο του Βαρλαάμ, όπου ανέπτυξαν ιδιαίτερη οικοδομική δραστηριότητα. Έκτισαν το καθολικό της μονής, το 1541/2, όπως μαρτυρούν οι σχετικές επιγραφές, τον πύργο βριζονίου, το νοσοκομείο-γηροκομείο και το παρεκκλήσιο των Τριών Ιεραρχών (τουλάχιστον στην προηγούμενη της σημερινής οικοδομικής του φάσης). Ο Θεοφάνης πέθανε το 1544, αμέσως μετά την αποπεράτωση του καθολικού, ενώ ο Νεκτάριος έζησε μέχρι περίπου το 1550.
|
 |
|